PROWADZIMY PRZEDSZKOLA, SZKOŁY I PLACÓWKI: CENTRUM REHABILITACJI EDUKACJI I OPIEKI, OŚRODKI ADOPCYJNE, PLACÓWKI PRAW DZIECKA I WSPARCIA RODZINY, DOMY WCZASÓW DZIECIĘCYCH, SZKOLNE SCHRONISKA MŁODZIEŻOWE, WARSZTATY TERAPII ZAJĘCIOWEJ, ŚRODOWISKOWE DOMY SAMOPOMOCY, OŚRODKI OPIEKUŃCZO WYCHOWAWCZE, ŚRODOWISKOWE OGNISKA WYCHOWAWCZE, ŚWIETLICE

CHRONIMY PRAWA DZIECI, POMAGAMY DZIECIOM OSIEROCONYM, UBOGIM ZAGROŻONYM MARGINALIZACJĄ I PATOLOGIĄ SPOŁECZNĄ, PRZEWLEKLE CHORYM I NIEPEŁNOSPRAWNYM

ORGANIZUJEMY WYPOCZYNEK LETNI I ZIMOWY, TURNUSY REHABILITACYJNE, PROFILAKTYCZNE

PROWADZIMY PRZEDSZKOLA, SZKOŁY I PLACÓWKI: CENTRUM REHABILITACJI EDUKACJI I OPIEKI, OŚRODKI ADOPCYJNE, PLACÓWKI PRAW DZIECKA I WSPARCIA RODZINY, DOMY WCZASÓW DZIECIĘCYCH, SZKOLNE SCHRONISKA MŁODZIEŻOWE, WARSZTATY TERAPII ZAJĘCIOWEJ, ŚRODOWISKOWE DOMY SAMOPOMOCY, OŚRODKI OPIEKUŃCZO WYCHOWAWCZE, ŚRODOWISKOWE OGNISKA WYCHOWAWCZE, ŚWIETLICE

PROWADZIMY RZECZNICTWO PRAW DZIECKA, SEJMIKI DZIECIĘCE I MŁODZIEŻOWE, PROGRAMY STREETWORKERSKIE, STAŁE PROGRAMY PROFILAKTYCZNE, ZAPOBIEGANIA PRZEMOCY

ORGANIZUJEMY SZKOLENIA, KONFERENCJE, SEMINARIA, HAPPENINGI, TURNIEJE RODZINNE, KONKURSY ARTYSTYCZNE, EKOLOGICZNE SPORTOWE.

 

 

 

Nr konta: Bank Pekao S.A. O/Warszawa 15 1240 6175 1111 0000 4569 8851

Ogniwa TPD w służbie dziecku i rodzinie

 

Wkład RTPD w wielkie dzieło WSM na Żoliborzu w II RP.

 

         W bieżącym roku Warszawska Spółdzielnia Mieszkaniowa obchodzi 95 rocznicę swej działalności. To, co zrobiła w ciągu tych lat, na pewno zasługuje na wyrazy najwyższego uznania i szacunku.  Chyba więc warto też z tej okazji przypomnieć, jaki był wkład Robotniczego Towarzystwa Przyjaciół Dzieci w to wielkie dzieło (RTPD w II RP, to obecne TPD). Działaczy WSM i RTPD łączyła silna więź ideowa i emocjonalna, realizacja tych samych, wyjątkowo ważnych celów społecznych.

         Na terenie WSM na Żoliborzu  w 1927 r. został zorganizowany Oddział RTPD, a w 1928 r. WSM powierzyła mu całość spraw dzieci do lat 14 na terenie swego osiedla.

         Głównym twórcą koncepcji opieki i wychowania dziecka w spółdzielczym osiedlu mieszkaniowym na Żoliborzu był A. Landy - dr medycyny, pediatra, prezes Oddziału RTPD, członek zarządu WSM.

                   Jego koncepcja opierała się na najnowszych osiągnięciach medycyny, pedagogiki, psychologii i socjologii oraz na wymogach społecznych WSM.  Wielki wpływ na jej kształt wywarły również prace m. in.: S. Rychlińskiego, F. Znanieckiego, T. Szczurkiewicza i H. Radlińskiej.

         Koncepcja ta obejmowała całokształt potrzeb dziecka i rodziny w lokalnym środowisku. Zakładała profilaktykę poprzez stałą troskę o zdrowie i wychowanie dziecka, od najwcześniejszego okresu jego życia poczynając. Akcentowała potrzebę wszechstronnego rozwoju dziecka. Przewidywała konieczność indywidualizacji w procesie oddziaływania na dziecko i jego udział w życiu społecznym grupy rówieśniczej i całego osiedla. Wielką rolę przypisywała rodzinie. Dlatego akcentowała potrzebę wspierania, uzupełniania i współdziałania z rodziną, konieczność współpracy domu rodzinnego z środowiskiem sąsiedzkim i rozwiązywania różnorodnych problemów także na zasadzie samopomocy rodzin.

 

Działalność Zachodniopomorskiego Towarzystwa Przyjaciół Dzieci na rzecz dzieci specjalnej troski

 

Wyodrębniona działalność na rzecz dzieci specjalnej troski zapoczątkowana została na terenie województwa szczecińskiego, a obecnie zachodniopomorskiego, przez grupę rodziców dzieci upośledzonych umysłowo w stopniu umiarkowanym i znacznym. Postanowili oni zrzeszyć się i w ramach Towarzystwa Przyjaciół Dzieci rozpocząć walkę o lepszy los swych dzieci. Okazją stało się powołanie w 1963r. przy Zarządzie Głównym TPD Komitetu Pomocy Dzieciom Specjalnej Troski z możliwością powoływania kół w terenie.

 Wstępne zebranie przed założeniem koła w Szczecinie odbyło się 21 kwietnia 1964 r., a zebranie organizacyjne w dniu 3 lipca 1964 r. W dniu tym dziesięciu pierwszych członków złożyło formalne deklaracje i podpisało wniosek o utworzeniu Koła Pomocy Dzieciom Specjalnej Troski TPD w Szczecinie, do którego należeli między innymi prof. Antoni Zieliński, Teresa Jaszczerska i Łucja Żmuda.

Zgodnie z założeniem koło postawiło sobie za cel inicjowanie wszelkiej działalności związanej z przywracaniem do współżycia społecznego dzieci i młodzieży upośledzonej umysłowo, a także ich rehabilitacji, wychowania, nauki, przygotowania do życia i pracy, udziału w życiu kulturalnym oraz wypoczynku. Powstała też konieczność stworzenia właściwej osłony socjalnej dla dziecka niepełnosprawnego i jego rodziny. W tym okresie do realizacji wyżej wymienionych celów nie były przygotowane ani służby państwowe ani społeczne. Rodzice niepełnosprawnych dzieci pozostawali najczęściej osamotnieni w zmaganiach ze swym  trudnym problemem.

Robotnicze Towarzystwo Przyjaciół Dzieci (RTPD)

Wrocław, ul. Kręta nr 1/3

 

W rozmowie z moją mamą Weroniką Rumińską (ur. 20.02.1919) zanotowałem:. W czerwcu 1944 r Niemcy zabrali nas z Wilna na roboty do Breslau – Wrocławia. Uciekając przed inwazją Sowietów, wieźli nas z sobą na zachód. Wyzwolenie przez aliantów i koniec wojny - maj-1945 r. zastał nas w Hamburgu. Wkrótce potem dostaliśmy się do alianckiego obozu repatriacyjnego w Siegen, między Kilonią a Bonn (Niemcy). W czerwcu 1946 r przyjechaliśmy do Wrocławia do odnalezionego przez PCK męża i ojca – Janusza, nie widzianego od 1939 r. gdy został wezwany do wojska w Krakowie.

Jadąc tramwajem z dworca PKP Nadodrze na Biskupin, Mama poznała starszą panią, sędzinę o nazwisku Podwysocka, dzięki której w lipcu dostała pracę w RTPD na ul. Krętej na stanowisku kierownika działu personalnego i socjalnego oraz pokoik służbowy na zamieszkanie. Pracowała tam do 1950 r.

Działalność społeczno - wychowawcza Muranowa

Muranów zbudowano w drugiej połowie lat 40-tych XX wieku jako jedno z pierwszych  - po zniszczeniach wojennych - osiedli mieszkaniowych w Warszawie. Zasiedlane było do połowy lat 50-tych. Pierwszymi mieszkańcami osiedla byli głównie wyżsi urzędnicy państwowi, niedawni budowniczowie Muranowa oraz Trasy W-Z. Gdy w okresie późniejszym wybudowano osiedla o wyższym standardzie,  prominenci stopniowo wyprowadzali się z Muranowa,  a na ich miejsce kwaterowano wielodzietne rodziny robotnicze, z peryferii Warszawy oraz okolicznych wsi i miasteczek.  Osiedle Muranów mieści się  w obrębie ulic: Jana Pawła II, Solidarności, Żelaznej i Dzielnej. Osiedle, o którym mowa to rejon ówczesnej Administracji Domów Mieszkalnych nr 12 (ADM). W tym okresie na Muranowie było 70 budynków mieszkalnych,  z około 20 tysiącami mieszkańców( w tym 3 tys. dzieci i młodzieży), 3 szkoły podstawowe i 2 licealne.