PROWADZIMY PRZEDSZKOLA, SZKOŁY I PLACÓWKI: CENTRUM REHABILITACJI EDUKACJI I OPIEKI, OŚRODKI ADOPCYJNE, PLACÓWKI PRAW DZIECKA I WSPARCIA RODZINY, DOMY WCZASÓW DZIECIĘCYCH, SZKOLNE SCHRONISKA MŁODZIEŻOWE, WARSZTATY TERAPII ZAJĘCIOWEJ, ŚRODOWISKOWE DOMY SAMOPOMOCY, OŚRODKI OPIEKUŃCZO WYCHOWAWCZE, ŚRODOWISKOWE OGNISKA WYCHOWAWCZE, ŚWIETLICE

CHRONIMY PRAWA DZIECI, POMAGAMY DZIECIOM OSIEROCONYM, UBOGIM ZAGROŻONYM MARGINALIZACJĄ I PATOLOGIĄ SPOŁECZNĄ, PRZEWLEKLE CHORYM I NIEPEŁNOSPRAWNYM

ORGANIZUJEMY WYPOCZYNEK LETNI I ZIMOWY, TURNUSY REHABILITACYJNE, PROFILAKTYCZNE

PROWADZIMY PRZEDSZKOLA, SZKOŁY I PLACÓWKI: CENTRUM REHABILITACJI EDUKACJI I OPIEKI, OŚRODKI ADOPCYJNE, PLACÓWKI PRAW DZIECKA I WSPARCIA RODZINY, DOMY WCZASÓW DZIECIĘCYCH, SZKOLNE SCHRONISKA MŁODZIEŻOWE, WARSZTATY TERAPII ZAJĘCIOWEJ, ŚRODOWISKOWE DOMY SAMOPOMOCY, OŚRODKI OPIEKUŃCZO WYCHOWAWCZE, ŚRODOWISKOWE OGNISKA WYCHOWAWCZE, ŚWIETLICE

PROWADZIMY RZECZNICTWO PRAW DZIECKA, SEJMIKI DZIECIĘCE I MŁODZIEŻOWE, PROGRAMY STREETWORKERSKIE, STAŁE PROGRAMY PROFILAKTYCZNE, ZAPOBIEGANIA PRZEMOCY

ORGANIZUJEMY SZKOLENIA, KONFERENCJE, SEMINARIA, HAPPENINGI, TURNIEJE RODZINNE, KONKURSY ARTYSTYCZNE, EKOLOGICZNE SPORTOWE.

 

 

 

Nr konta: Bank Pekao S.A. O/Warszawa 15 1240 6175 1111 0000 4569 8851

Nowatorstwo w stuletniej działalności Towarzystwa Przyjaciół Dzieci (1919-2019)

2.   Stworzenie i wprowadzenie w życie, w okresie międzywojennym w Warszawskiej Spółdzielni Mieszkaniowej, całościowej koncepcji pracy z dzieckiem i rodziną w środowisku zamieszkania, obejmującej sprawy zdrowia, opieki i wychowania, oświaty i kultury.

 

     Robotnicze Towarzystwo Przyjaciół Dzieci – działając w latach 1919 -1949 – wyprowadziło kompleksowy program opieki i wychowania dzieci w środowisku zamieszkania. Pionierską rolą w tym zakresie odegrał Żoliborski Oddział RTPD, utworzony w 1927 roku na terenie Warszawskiej Spółdzielni Mieszkaniowej.

     Jego prezesem był dr Aleksander Landy, który na terenie WSM działał społecznie, będąc także członkiem Zarządu tej Spółdzielni oraz Zarządu Głównego RTPD.

     Koncepcja środowiskowej opieki i wychowania wdrażana przez dr. Aleksandra Landego opierała się na najnowszych osiągnięciach medycyny, pedagogiki, psychologii i socjoterapii. Zakładała profilaktykę poprzez stałą troskę o zdrowie i wychowanie dziecka od najwcześniejszego okresu jego życia.

     Bohdan Tracewski w książce pt.: „Przyjaciele Dzieci” podkreśla, że „Wielki wpływ na jej kształt wywarły prace m. in.: S Rychlińskiego, F. Znanieckiego, T. Szczurkiewicza, H. Radlińskiej”.

     Dr A. Landy wielką rolę przypisał rodzinie. Akcentował potrzebę wspierania, uzupełniania i współdziałania z rodziną, konieczność współpracy domu rodzinnego ze środowiskiem sąsiedzkim i rozwiązywania różnorodnych problemów na zasadzie samopomocy rodzin. Koncepcja wdrażania przez dr. A. Landego uwzględniała konieczność indywidualizacji w procesie oddziaływania na dziecko i jego udział w życiu społecznym grupy rówieśniczej.

Profesor Maciej Demel o działalności środowiskowej dr A Landego, w swojej książce pt. „Aleksander Landy, życie i dzieło” (1983r.) napisał, że: „... niektóre jego koncepcje długo jeszcze będą czekać na tych, który potrafią je zrozumieć i zechcą wcielać w życie”.

 

2

5.   Uruchomienie w okresie międzywojennym szkół świeckich (szkoły podstawowe i gimnazja).

 

     W 1928r. Warszawska Spółdzielnia Mieszkaniowa powierzyła Oddziałowi Robotniczego Towarzystwa Przyjaciół Dzieci całość spraw dotyczących dzieci do lat 14 na terenie osiedla.

     Nad całokształtem działalności opiekuńczo – wychowawczej w osiedlu czuwała Komisja Pedagogiczna, której pierwszym przewodniczącym był Aleksander Landy. Był on również głównym twórcą koncepcji opieki i wychowania dziecka w spółdzielczym osiedlu mieszkaniowym.

     Bohdan Tracewski, autor książki pt: „Przyjaciele Dzieci” (2009) podkreśla, że koncepcja A. Landego „wynikała z najnowszych osiągnięć medycyny, pedagogiki, psychologii i socjologii”.

     Szkoła podstawowa na warszawskim Żoliborzu powstała z inicjatywy rodziców. Od 1928r. przy przedszkolu powstawały pierwsze klasy szkolne a w 1930r. szkoła stała się samodzielną placówką. B. Tracewski podkreśla także, że szkoła realizowała program nauczania szkół publicznych poza lekcjami religii, które odbywały się poza szkołą.

     Zofia Topińska na podstawie zarejestrowanych wspomnień byłych uczniów stwierdziła, że dzieci lubiły szkołę oraz darzyły swych nauczycieli całkowitym zaufaniem. Wysoki poziom nauczania był gwarantem i warunkiem pomyślnego zdania egzaminu do szkoły państwowej.

     Wszystkie dzieci były badane przez lekarza szkolnego przynajmniej raz w miesiącu a uczniowie, zwłaszcza sprawiający trudności wychowawcze, byli badani przez psychologa, który stosował wobec nich odpowiednią terapię.

     Powodzenie w zakresie zdrowia dzieci i ich wychowywania szkoła zawdzięczała w dużej mierze ścisłemu współdziałaniu nauczycieli, lekarza i psychologa z rodzicami. Rodzice np. pomagali szkole w organizacji półkolonii i kolonii dla dzieci.

     Gimnazjum RTPD na Żoliborzu rodziło się z dużymi trudnościami a jednak powstało. W roku szkolnym 1934/35 została uruchomiona pierwsza klasa gimnazjalna o profilu ogólnokształcącym, ponieważ większość działaczy RTPD i rodziców była zdania, że do liceów i szkół akademickich droga wiedzie przez gimnazjum ogólnokształcące. Twierdzono, iż: „Musimy wychować spółdzielców, lekarzy i inżynierów, uczonych i artystów”.

2

1.     Uruchomienie, na początku lat dwudziestych ubiegłego wieku, dwóch nowatorskich domów dziecka, jednego w Warszawie, drugiego w Międzylesiu („Helenów”). Oba były koedukacyjne, świeckie i nie miały w swej nazwie piętnującego słowa „sierociniec”.

 

     Robotniczy Wydział Wychowania Dziecka i Opieki nad Niem, zalążek przyszłej struktury organizacyjnej Towarzystwa Przyjaciół Dzieci, utworzony w 1919 roku przy Centralnym Komitecie Wychowawczym Polskiej Partii Socjalistycznej, już w 1920 roku prowadził Dom Dziecka w Warszawie przy ulicy Nowosielskiej a w 1922 roku utworzył Dom Dziecka im. Heleny Dłuskiej w Międzylesiu.

     Wychowankowie domów dziecka, którzy ukończyli 15 lat, kontynuując naukę w szkołach ponadpodstawowych (np. gimnazjach lub szkołach zawodowych), byli przyjmowani do bursy utworzonej przez Robotnicze Towarzystwo Przyjaciół Dzieci w 1928 roku.

     Domy dziecka prowadzone przez RTPD prezentowały wysoki poziom pracy opiekuńczo-wychowawczej. Należały do grupy "inicjatorów nowych dróg". Do grupy tej należały również następujące placówki: "Dom Sierot" przy ul. Krochmalnej i „Nasz Dom” na Bielanach, prowadzone pod kierunkiem dr Janusza Korczaka. Troszczono się w nich szczególnie o zdrowie oraz rozwój fizyczny i psychiczny dzieci.

     Na początku 1946 roku RTPD prowadziło 7 domów dziecka dla 675 dzieci a pod koniec 1948 roku działały 23 placówki z ogólną liczbą 2300 dzieci. Powstawały głównie w miejscowościach wypoczynkowych, jako np. Karpacz, Szklarska Poręba. Jako pierwsze przestały nosić upokarzającą nazwę „sierociniec”.

     W organizacji opieki nad dziećmi osieroconymi ze środowisk wiejskich, uczestniczyło także Chłopskie Towarzystwo Przyjaciół Dzieci, które po powstaniu w 1946 roku założyło i prowadziło cztery domy dziecka.

UWAGA!

     Utworzony w 1922 roku Dom Dziecka im. Heleny Dłuskiej w Międzylesiu, to obecnie Centrum Rehabilitacji, Edukacji i Opieki TPD „HELENÓW” w Dzielnicy Warszawa – Wawer, ul. Hafciarskiej 89 (Międzylesie) w skład, którego wchodzą następujące placówki: przedszkola, trzy szkoły, ośrodek wychowawczy, pozaszkolna placówka specjalistyczna, poradnia, klub absolwenta i zakład opieki zdrowotnej. Jest tu także ośrodek hipoterapii i małe ZOO!

14